بررسی میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر کاشان در سال 1385

Comparing the quality of life of older people with and without hip fractures in Kashan and Gom 2007


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود
دانلود
علوم پزشکی کاشان
علوم پزشکی کاشان

مجریان: محسن ادیب حاج باقری , شیما آقاحسینی

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 85008
عنوان فارسی طرح بررسی میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر کاشان در سال 1385
عنوان لاتین طرح Comparing the quality of life of older people with and without hip fractures in Kashan and Gom 2007
نوع طرح طرح
محل اجرای طرح
رسته مطالعاتی تحلیلی
دانشکده/مرکز دانشکده پرستاری و مامایی
زمان اجرا -روز 547
تاریخ تصویب 1385/04/13
وضعیت طرح خاتمه یافته
ضرورت انجام تحقیق

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
محسن ادیب حاج باقریمجریاولPh.Dadib1344@yahoo.com
شیما آقاحسینیمجریدومکارشناسی ارشد shimaaghahosseini@tahoo.com
نگین مسعودی علویناظر Ph.Dmasudialavi_m@kaums.ac.ir

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
AcAbstract
مشکلات اجرایی و محدودیت های پژوهش محدودیتهای پژوهش: - با توجه به داوطلبانه بودن شرکت در تحقیق، تمایل زنان برای شرکت در تحقیق کمتر بود بگونه ای که در نهایت نسبت زنان شرکت کننده در تحقیق در مقایسه با مردان کمتر گردید. مشکلات‌ اجرائی‌ در انجام‌ طرح‌ و روش‌ حل‌ مشکلات‌: - تعدادی از سالمندان بی سواد بودند نمی توانستند پرسشنامه را پر کنند که پرسشگر سوالات را برای آنها می خواند و پاسخ آنها را ثبت می کرد. زندگی (که بستگی به گروه سنی و جنسی فرد دارد) و در اثر مشکلات سلامت یا مشکلات جسمی ایجاد می شود. در حالیکه محدودیت عملکرد واژه ای است که به توانایی فرد بدون توجه به نیازهای موقعیت ارجاع دارد، ناتوانی واژه ای است که نشان دهنده فرایند اجتماعی (الگوی رفتاری برخاسته از کاهش توان یا ناتوانی در انجام نقش ها و رفتارهای مورد انتظار در شرایط اجتماعی خاص) است. در برخی از مطالعات بجای واژه ناتوانی از واژه توانایی عملی به عنوان یک واژه مثبت استفاده شده است (22، 38). کسانی که از دیدگاه مبتنی بر وجود نقص به ناتوانی می نگرند، می پذیرند که افراد ناتوان در بسیاری از موارد دچار فقر، نادیده انگاری و جدایی از جامعه باشند. این حالات نتیجه طبیعی محدودیت های تحمیل شده از طرف ناتوانی هستند. علاوه بر این، چون مشکل این افراد دراصل پزشکی است، راه حل آن نیز شامل درمان، بازتوانی و یا حمایت های فردی است که عموماً باید از طرف مراقبان حرفه ای ارائه شود. در این فرایندها معمولا پای خیریه ها نیز به میان کشیده می شود. بسیاری، الگوی طبی را به دلیل محدودیت های آن مورد انتقاد قرار می دهند. این الگو نقش جامعه و محیط فیزیکی را در فرایند ناتوانی نادیده می گیرد. علاوه بر این، این الگو منشأ مشکل را در جسم و ذهن فرد جستجو نموده و به همین دلیل فرد را ناقص، غیر عادی، و دارای ویژگیهای جسمی و ذهنی پست تلقی می کند. سیستم بین المللی طبقه بندی بیماریها (ICD) در این الگو مورد استفاده قرار می گیرد. این سیستم توسط حرفه های پزشکی و توانبخشی طراحی شده و افراد ناتوان و سازمان های مربوط به آنها در توسعه این سیستم نقشی نداشته اند. به همین دلیل این سیستم در زمینه ابعاد محیطی و اجتماعی ناتوانی سکوت کرده است (38). دیدگاه محدودیت عملکرد : این دیدگاه از تلاش برای گسترش الگوی طبی به منظور لحاظ کردن معیارهای غیر پزشکی ناتوانی، بویژه لحاظ کردن شرایط اجتماعی و محیط فیزیکی منشأ گرفته است. با وجود این، این ایده که اختلال پیامد مستقیم ناتوانی است همچنان در مرکز این دیدگاه وجود دارد. همچنین، همانند الگوی نقص، دیدگاه محدودیت عملکرد نیز به ناتوانی از منظر کمّی نگاه کرده و می کوشد تا استانداردهایی را برای سنجش ناتوانی ایجاد کند. در مدل ناگی محدودیت عملکرد یک مفهوم خاص است (39). محدودیت ها عمدتا با نقش های اجتماعی (مانند بچه داری، راه رفتن یک مسافت قابل توجه) ارتباط دارند تا مشکلات پزشکی (مانند محدودیّت در بلند کردن وزنه یا خم کردن یک زانوی آسیب دیده). ناتوانی نه تنها تحت تاثیر ویژگیهای نقص (مانند نوع و شدت) است، بلکه تحت تاثیر تعریف فرد از وضعیت و واکنش به آن و نیز تعریف کسان دیگری که از طریق واکنشها و انتظاراتشان وضعیّت را متأثر می سازند، قرار دارد. طبقه بندی بین المللی سازمان جهانی بهداشت از اختلالات (ICIDH) که در سال 1980 با لحاظ کردن ناتوانی و معلولیت ایجاد شد، اولین طبقه بندی است که بطور خاص بر ناتوانی تمرکز نموده است. بر اساس این طبقه بندی، ناتوانی به هرگونه کاهش یا فقدان در توانایی (که ناشی از نقص باشد) برای انجام فعالیتهایی که برای انسان طبیعی تلقی می شود، اطلاق می شود. این طبقه بندی به ناتوانی به عنوان یک فرایند خطی می نگرد که علّتی زمینه ای دارد و فرد را گرفتار نقص می کند. این نقص به نوبه خود باعث ناتوانی و معلولیت می شود. بسیاری، این طبقه بندی و دیدگاه خطّی برای توضیح ناتوانی را مورد انتقاد قرار داده اند(38، 40) دیدگاه اکولوژیک : این دیدگاه در دهه 1970 در پاسخ به انتقادات وارد شده به دیدگاه محدودیت عملکرد ایجاد و در اواسط 1990 رایج شد. این دیدگاه نیز مانند دیدگاه قبلی بر سه مفهوم مختلف مبتنی بود. این مفاهیم عبارت بودند از پاتولوژی (یا غیر طبیعی بودن)، اختلال و نیز ناتوانی. با این حال این دیدگاه ناتوانی را ناشی از ارتباط متقابل نقص، محدودیت فعالیت و محدود سازی مشارکت در یک عرصه خاص اجتماعی یا محیط فیزیکی مانند کار، خانه یا مدرسه می داند(38). الگوهای اجتماعی: جنبش بین المللی ناتوانی (که توسط سازمان های افراد ناتوان نمایندگی می شود) یک تعریف ریشه ای را بجای تعریف پزشکی برای ناتوانی ارائه داده و تاکید می کند که افراد ناتوان نه از سوی اختلالاتی که دارند، بلکه به واسطه محدودیت هایی که نگرشها و موانع اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و محیطی در برابر مشارکت آنها در جامعه بر آنها تحمیل می کند متضرر می شوند. بر اساس مدل اجتماعی، نقایص بخشی عادی از زندگی تلقی شده و ناتوانی ناشی از جدا شدن از جامعه است. در حقیقت فرد ناتوان "به عنوان یک فرد، متاسف نیست بلکه از این متاسف است که توسط دیگران -که مرتباً به او یادآوری می کنند که نمی تواند- دست کم گرفته می شود. به همین دلیل مدل اجتماعی می functional status among older Americans. J Aging Health 1993;5:3-36. 27. Fried LP, Bandeen-Roche K, Chaves PHM, Johnson BA. Preclinical mobility disability predicts incident mobility in older women. J Gerontol Med Sci 2000;55A:M43-52. 28. Guralnik JM, LaCroix AZ, Abbott RD, Berkman LF, Satterfield S, Evans DA, Wallace RB. Maintaining mobility in late life. I. Demographic characteristics and chronic conditions. Am J Epidemiol 1993;137:845-57. 29. Hébert R, Brayne C, Spiegelhalter D. Incidence of functional decline and improvement in a community-dwelling, very elderly population. Am J Epidemiol 1997;145:935-44. 30. Holstein BE, Due P, Almind G, Avlund K. Eight year change in self-rated health and functional ability among 70-95-year-olds. Scand J Public Health. In press. 31. Holstein BE, Avlund K, Martinussen T, Due P, Keiding N. The measurement of change in functional ability: Dealing with attrition and the floor/celing effect. Submitted. 31. Jagger C, Spiers NA, Clarke M. Factors associated with decline in function, institutionalization and mortality of elderly people. Age Ageing 1993;22:190-7. 32. Kaplan GA, Strawbridge WJ, Camacho T, Cohen RD. Factors associated with change in physical functioning in the elderly. A six-year prospective study. J Aging Health 1993;5:140-53. 33. Lee Y. The predictive value of self assessed general, physical, and mental health on functional decline and mortality in older adults. J Epidemiol Community Health 2000;54:123-9. 34. Maddox GL, Clark DO. Trajectories of functional impairment in later life. J Health Soc Behav 1992;33:114-25 35. Mendes de Leon CF, Beckett LA, Fillenbaum GG, Brock DB, Branch LG, Evans DA, Berkman LF. Black-white differences in risk of becoming disabled and recovering from disability in old age: A longitudinal analysis of two EPESE populations. Am J Epidemiol 1997;145:488-97. 36. Strawbridge WJ, Cohen RD, Shema SJ, Kaplan GA. Successful aging: Predictors and associated activities. Am J Epidemiol 1996;144:135-41. 37. Verbrugge LM. Patterns of change in disability and well-being. Med Care 1989;27:S128-47. 38. Human Resources Development Canada. PART I - DISABILITY PERSPECTIVES AND DATA SOURCES. Conceptual Models and Classification System. [http://www.hrsdc.gc.ca/en/hip/odi/documents/Definitions/Definitions003.shtml] 39. Nagi SZ. Disability concepts revisited: implications for prevention. In: Pope AM, Tarlov AR (Eds). Disability in America: Toward a national agenda for prevention. Washington DC: National Academy Press, 1991: 309-27. 40. WHO: 3 International Classification of Impairments, Disabilities, and Handicaps. [http://www.aihw.gov.au/publications/welfare/dda-mnc/dda-mnc-c03.pdf]. 41. Verbrugge LM, Jette AM. The disablement process. Soc Sci Med. 1994, 38(1), 1-14. 42. Lawrence RH, Jette AM. Disentangling the disablement process. J Gerontol Soc Sci 1996;51B:S173-82. 43. John D. Stobo, Michael McGeary, and David K. Barnes .Improving the Social Security Disability Decision Process (2007(. [http://books.nap.edu/openbook.php?record_id=11859&page=R1]. 44. Rom?ren TI. Den fourth age. Functional decline, family care and formal care among adults over the age of 80 (In Norwegian). Doctoral thesis. Oslo: Gyldendal Akademisk, 2001. 45. Schroll M. The main pathway to musculoskeletal disability. Scand J Med Sci Sports 1994;4:3-12. 46. Steinhagen-Thiessen E, Borchelt M. Morbidity, medication, and functional limitations in very old age. In: Baltes PB, Mayer KU (Eds). The Berlin Aging Study. Aging from 70 to 100. Cambridge: Cambridge University Press, 1999:131-66. 47. Stuck AE, Walthert JM, Nikolaus T, Büla CJ, Hohmann C, Beck JC. Risk factors for functional status decline in community-living elderly people: a systematic literature review. Soc Sci Med 1999;48:445-69. 48. Disability : From Wikipedia, the free encyclopedia. [http://en.wikipedia.org/wiki/Disability] 49. Jagger C. Compression or expansion of morbidity – what does the futurehold? Age Ageing افزایش سن میزان سلامت و توانائی عملی افراد کمتر می شد(20). - فرید و گورالنیک (1997) به بررسی اطلاعات موجود در مورد ناتوانی جسمی در سالمندان پرداختند. نتایج مطالعه آنها نشان داد که ناتوانی یک مشکل بهداشتی عمده همراه با سالمندی است. برخی از زیرگروههای سالمند, مانند افرادی که مشکلات حرکتی دارند, کسانی که اخیرا مکررا بستری شده اند, خصوصا در معرض تجربه ناتوانی پیشرونده هستند. علل زمینه ای عمده ناتوانی جسمی عبارت بود از حوادث حادی مانند شکستگی, سکته مغزی, و علل پیشرونده ای مانند آرتریت, بیماری قلبی. این امراض هر یک روی عملکردهای خاصی تاثیر می گذارند که درک آنها می تواند به پیشگیری از ناتوانی کمک کند (3). - یک بررسی انجام شده در سال 1998 در طی دو مرحله در چهار منطقه شهری و دو منطقه روستایی لیورپول انجام شد وطی آن 20% از افراد 65 سال و بالاتر این مناطق از نظر ناتوانی ذهنی تحت مطالعه قرار گرفتند. تعمیم نتایج حاکی از آن بود که با توجه به مناطق بررسی شده در مجموع 550000 نفر در انگلستان ناتوانی ذهنی خفیف تا شدید داشتند. این تعداد از نظر محققان زیاد نبود (176). - کیل و همکاران (1989) در طی سالهای5- 1984 در جریان مطالعه کوهورت قلب, عملکرد فیزیکی 247 مرد سفید پوست, 376 زن سفید پوست, 247 زن سیاه پوست, و 71 مرد سیاه پوست طبق اقتصادی بالا در سنین بالای 60 سالگی را بررسی کردند. زنان سیاه پوست بالاترین شیوع ناتوانی را داشتند(8/55%), درحالی که این میزان در مردان سفید و سیاهان طبقه بالای اقتصادی 22-25 درصد بود. میزان ناتوانی جسمی در افرادی با سابقه سکته مغزی تا 5/2 برابر بیشتر بود. در کسانی که سابقه سکته مغزی نداشتند, بالا بودن فشار خون سیستولیک, بالا بودن چربی خون, چاقی, کم سوادی. عوامل پیشگویی کننده ناتوانی بودند (177). - گیل و گابور (2005) در تحقیقی به بررسی احتمال زیاد تخمین زده شدن میزان ناتوانی در سالمندان پرداختند. آنها ناتوانی مزمن را بصورت ناتوانی برای بیش از90 روز تعریف کردند. آنها روایی یک ابزار سنجش ناتوانی را با کمک دو ابزار دیگر در امریکا بررسی نمودند. مطالعه بر روی 552 نفر انجام شد. از این تعداد 120 نفر (22%) بر اساس معیار جدید ناتوانی داشتند. در حالی که به ترتیب 30 و 39% از این عده بر اساس دو ابزار دیگر ناتوان محسوب نمی شدند. محققان نتیجه گرفته اند که ابزارهای مورد استفاده برای سنجش ناتوانی ممکن است برآوردهای بالایی از ناتوانی ارائه کنند (16). - گیل و همکارن (2004) به بررسی این که چقدر از ناتوانیها بصورت بی سرو صدا ایجاد میشود پرداختند. مطالعه روی 754 فرد غیر ناتوان 70 ساله و بالاتر جامعه انجام شد. افراد به مدت سه سال از نظر ایجاد ناتوانی در حمام کردن, لباس پوشیدن, راه رفتن, انتقال و جابجایی و از نظر حوادث منجر به بستری و بیماریها پیگیری شدند. 36% از 203 مورد ناتوانی بی سرو صدا در 322 فردی روی داد که ضعیف و نحیف بودند. در حالیکه 18% از 141 ناتوانی در 432 نفری روی داد که نحیف نبودند. فعالیت جسمی با ایجاد ناتوانی بی سرو صدا ارتباط داشت و با کمتر شدن آن احتمال ناتوانی بی سرو صدا بیشتر می شد. هرچه افراد نحیفتر و کم فعالیت تر بودند بصورت بی سر و صداتری ناتوان می شدند (178). - وو, لو و لی (1999) در یک مطالعه کوهورت به تخمین بروز ناتوانی در فعالیت روزانه زندگی و ارتباط آن با عوامل اجتماعی و فردی, سلامت, شیوه زندگی, و فعالیتهای تفریحی در سالمندان تایوان پرداختند. آنها 1321 سالمند 65 سال و بالاتر جامعه را به صورت تصادفی انتخاب و سالانه به کمک یک چک لیست مورد بررسی قرار دادند و افرادی را که لااقل در یکی از زمینه های خوردن, حمام کردن, لباس پوشیدن, توالت و انتقال و راه رفتن در خانه برای سه ماه مشکل داشتند ناتوان مزمن در نظر گرفتند. در طی سه سال, 11% از افرا دچار ناتوانی شدند. سن 70-79 و بالای 80 با خطر بالاتری برای ناتوانی همراه بودند. خطر ناتوانی با فعالیت فیزیکی روتین ارتباط داشت (179). - نتایج بررسیهای دهه 1990 عموما نشان دهنده کاهش ناتوانیهای سالمندان در ایالات متحده بود. اما به دلیل این که شواهد موجود همخوان نبودند, مانتون و گو (2001) به بررسی تغییر در روند ایجاد ناتوانی مزمن در امریکا در سالمندان 65 سال و بالاتر پرداختند. آنها با بررسی آمارهای موجود تا 1990 نشان دادند که از 1994 تا 1999 ناتوانی رو به کاهش بوده و این کاهش در سالهای مختلف از 26/0 تا 56/0 در سال متفاوت بوده است (180). - گیل و همکاران (2001) در یک مطالعه کوهورت بر 754 عضو غیر ناتوان 70 ساله و بالاتر که به سه دسته ناتوانی کم, متوسط و زیاد تقسیم شدند به تخمین دقیقتر میزان ناتوانی و محدود شدن فعالیتهای سالمندان پرداختند. آنها ماندن در بستر لااقل ناتوانی سالمندان بیش از ناتوانی واقعی انها بر وضعیت سلامتی و کیفیت زندگی انها تاثیر می گذارد(17). مجموعه این یافته ها ضرورت توجه به دوره سالمندی و ناتوانی های ناشی از ان را نشان می دهد. در حالی که تحقیقات مربوط به ناتوانی سالمندان در کشورهای غربی بطور گسترده انجام می شود و با شناخت علل و شرایط زمینه ای توانسته است به کاهش این ناتوانی ها کمک کند این مطالعات در کشورهای شرقی و درحال توسعه به ندرت انجام شده است. به همین دلیل بیشتر تحقیقات انجام شده در مورد سالمندی و به ویژه ناتوانی های انها مربوط به کشورهای غربی بوده و سلامت سالمندان در جامعه ما مورد کم توجهی قرار گرفته است، در حالی که جمعیت سالمندان کشور ما به سرعت در حال افزایش است. یکی از معدود مطالعات انجام شده در کشور نشان می دهد که نه تنها واژه معادل مناسب در میان مردم ما برای disability وجود ندارد بلکه مردم ما عموما واژه ناتوان را برای سالمندان بکار می برند (19). در عین حال مسئولین, توجه کافی به ضرورت توسعه تمهیدات لازم برای حمایت از سالمندان مبذول نداشته اند. بیشتر این گروه را افراد بیسواد تشکیل می دهند و به توجه بیشتری نیاز دارند. با توجه به اهمیت دوره سالمندی و روند رو به گسترش جمعیت این گروه در کشور و با توجه به این که شناخت ناتوانیها و عوامل مرتبط با آن می تواند به روشن شدن وضعیت و برنامه ریزی بهتر برای حمایت از سالمندان و پیشگیری از بسیاری از ناتوانی های آنها کمک کند, محققین بر آن شدند تا پژوهشی را با هدف بررسی میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان کاشان به عمل آورند. برای نصف روز یا مجبور شدن به قطع فعالیتهای روزانه به دلیل بیماری و سایر مشکلات سلامت و یا برای استفاده از خدمات بهداشتی را به عنوان تعریف ناتوانی پذیرفتند. داده ها از طریق تلفن و در طی دو سال از طریق مصاحبه تلفنی جمع آوری شد. نتایج نشان داد که حدود 77 درصد از افراد درجاتی از محدودیت فعالیت را در طی یکماه گذشته و 39 % در طی 2 ماه گذشته گزارش تجربه کرده بودند. میزان ناتوانی به ازاری هر 100 نفر-ماه 19 دوره و برای همه شرکت کنندگان به ترتیب 9/16, 3/27, و7/22 دوره بود. خستگی و مصرف الکل از علل عمده محدودیت فعالیت بودند و در این مواقع استفاده از خدمات بهداشتی بیشتر می شد(1). - صالحپور و ادیب سرشکی (2002) طی تحقیقی به بررسی مفهوم ناتوانی در فرهنگ ایران پرداختند. آنها تحقیقات قبلی و متون ادبی فارسی را که به نحوی با ناتوانی ارتباط می یافت مرور کردند. نتایج نشان داد که در فرهنگ ایران واژه معادل disability وجود ندارد و معمولا واژه ناتوانی بجای آن بکار می رود. این تحقیق نشان داد که مردم ایران عموما واژه ناتوان را برای سالمندان و فقرا بکار می برند. در حالی که نویسندگان این واژه ها را برای نابینایان , ناشنوایان, اختلالات تکلم, و مشکلات جسمی بکار می برند. آنها گزارش دادند که مردم ایران از روش وقف برای کمک به ناتوانان استفاده می کنند (19). - امیرصدری و سلیمانی (1384) نیز در تحقیق به بررسی پدیده سالمندی و پیامدهای آن در ایران پرداختند. هدف آنها عبارت بود از بررسی تغییرات عددی نسبت جمعیت سالمندان بالای 60 سال از سال 1355 تا 1381. نتایج نشان داد که با افزایش امید به زندگی و کاهش سطح باروری جمعیت 65 ساله و بیشتر افزایش یافته و ساخت جمعیتی کشور از جوان به بزرگسال گرایش پیدا کرده است. بر اساس برآورد آنها در سال 1404 جمعیت سالمند کشور به مرز 12 درصد خواهد رسید. نتایج تحقیق آنها نشان داد که در سال 1375, پنجاه و هفت درصد از جمعیت سالمند کشور در شهرها و 43% در روستا زندگی می کردند. 77% از آنها بیسواد بودند که 53% از سالمندان بیسواد را زنان تشکیل داده اند. 90 درصد جمعیت سالمند روستایی و 67% از سالمندان شهری بیسواد بوده اند. 2/7% از جمعیت استان اصفهان را سالمندان تشکیل میداد. به اعتقاد محققان سالمندی پدیده ای چندین بعدی است که توجه همه جانبه مسئولین و تدوین سیاستهای جامع برای مواجهه با این پدیده را طلب می کند. و لازم است تا وظایف هریک از بخشها در رابطه با این موضوع تدوین شود (7). - پین و همکاران (2006) به بررسی شیوع ناتوانی عملی در سالمندان سنگاپور پرداخته اند. بررسی بر 1079 سالمند بالای 60 سال انجام شد. آنها ناتوانی عملی را بصورت نیاز به کمک در لااقل یکی از فعالیتهای روزمره زندگی تعریف کردند. ابزار مورد استفاده آنها اندکس بارتل بود که پنج فعالیت اساسی خوردن, حمام کردن, لباس پوشیدن, انتقال و جابجایی, و توالت کردن را بررسی می کند. نتایج نشان داد که شیوع ناتوانی در لااقل یکی از این فعالیتها نسبت به کشورهای دیگر مانند چین کمتر بود اما در مقایسه با میزان قبلی خود در کشور بیشتر شده بود. ناتوانی عملی با جنس زن, نژاد هندی, افزایش سن, احساس سلامت کمتر, ابتلا به امراض مزمن خاص, اختلالات شناختی, اختلالات حسی, و زندگی با دیگران ارتباط داشت (2). - ژیتاپونکول و همکاران (1994) به بررسی مفهوم ناتوانی و فعالیتهای روزانه زندگی در سالمندان تایلند پرداختند. به اعتقاد آنها این مفاهیم ممکن است در بین جوامع مختلف متفاوت باشد. آنها با استفاده از اندکس بارلت و OPCS ناتوانی را بررسی کردند و متوجه شدند که OPCS به علت ایجاد سوء تعبیر در افراد برای مردم تایلند مناسب نیست و به همین دلیل 99% افراد بر اساس این ابزار خود را ناتوان دانسته بودند (181). - پارکر و همکاران 1997 به بررسی ناتوانی و بیماری جسمی در نمونه ای تصادفی از سالمندان 65 سال و بالا تر انگلستان پرداختند. نتایج نشان داد که بیماریهایی مانند سکته مغزی, پارکینسون, آرتریت, دیابت, و شینگلز در سالمندان رایج بود. اختلالاتی ماندد آنژین, حمله قلبی, سکته مغزی, ضربه مغزی, زخم پپتیک, فشارخون و بیماریهای تیروئید در زنان رایجتر بود (18) . - یک تحقیق توسط گیل و همکاران در سال 2004 با هدف بررسی حوادث منجر به ناتوانی در سالمندان انجام شد. 754 سالمند سالم مطالعه شدند و در یک دوره 5 ساله 417 نفر (3/55%) دچار ناتوانی شدند, 600 نفر (6/79%) لااقل یکبار در بیمارستان بستری شدند, کسانی که دچار ناتوانی شدند دفعات بیشتری بستری داشتند. بیماریها و صدمات منجر به بستری عامل 50 تا 80 درصد از ناتوانیها بود(18). - کتلر (2001) به بررسی عوامل کاهنده ناتوانی در سالمندان پرداخت. او ضمن گزارش این مطلب که میزان ناتوانیهای سالمندان در غرب رو به 2000;29:93-4. 50- Schneider EL, Reed JD. Life extension. N Engl J Med 1985;312:1159-68. 51- Fries JF. The compression of morbidity: near or far? The Milbank Quarterly 1989; 67:208-32. 52- Fries JF. Reducing disability in older age. JAMA 2002; 288:3164-6. 53- Freedman VA, Martin LG, Schoeni RF. Recent trends in disability and functioning among older adults in the United States. A systematic review. JAMA 2002;288:3137-46. 54. Allaire SH, LaValley MP, Evans SR, O’Connor GT, Kelly-Hayes M, Meenan RF, Levy D, Felson DT. Evidence for decline in disability and improved health among persons aged 55 to 70 years: The Framingham Heart Study. Am Public Health 1999;89:1678-83. 55. Br?nnum-Hansen H. Health expectancy in Denmark, 1987–2000 . The European Journal of Public Health 2005 15(1):20-25 56. Liao Y, McGee DL, Cao G, Cooper RS. Recent changes in the health status of the older U.S. population: Findings from the 1984 and 1994 Supplement on Aging. J Am Geriatr Soc 2001;49:443-9. 57. Sulander TT, Rahkonen OJ, Uutela AK. Functional ability in the elderly Finnish population: time period differences and associations, 1985-99. Scand J Public Health 2003;31:100-6. 58. Kivel? S-L, Pahkala K. Depressive disorder as a predictor of physical disability in old age. J Am Geriatr Soc 2001;49:290-6. 59 . Manton KG, Corder LS, Stallard E. Estimates of change in chronic disability and institutional incidence and prevalence rates in the U.S. elderly population from the 1982, 1984, and 1989 National Long Term Care Survey. J Gerontol Soc Sci 1993;48:S153-66. 60. Winblad I, J??skel?inen M, Kivel? S-L, Hiltunen P, Laippala P. Prevalence of disability in three birth cohorts at old age over time spans of 10 and 20 years. J Clin Epidemiol 2001;54:1019-24. 61. Hoeymans N, Feskens EJM, van den Bos GAM, Kromhout D. Age, time, and cohort effects on functional status and self-rated health in elderly men. Am J Public Health 1997;87:1620-5. 62. Robine J-M, Mormiche P, Sermet C. Examination of the causes and mechanisms of the increase in disability-free life expectancy. J Aging Health 1998;10:171-91. 63. Crimmins EM, Saito Y. Trends in health life expectancy in the United States, 1970-1990: gender, racial, and educational differences. Soc Sci Med 2001;52:1629-41. 64. Avlund K, Schultz-Larsen K. What do 70-year-old men and women actually do? And what are they able to do? From the Glostrup Survey in 1984. Aging Clin Exp Res 1991;3:39-49. 65. Avlund K, Schultz-Larsen K, Kreiner S. The measurement of Instrumental ADL: Content validity and construct validity. Aging Clin Exp Res 1993;5:371-83. 66. Avlund K, Luck M, Tinsley R. Cultural differences in functional ability among elderly people in Birmingham, England, and Glostrup, Denmark. Journal of Cross-Cultural Gerontology 1996;11:1-16. 67. Spector WD, Katz S, Murphy JB, Fulton JP. The hierarchical relationship between Activities of Daily Living and Instrumental Activities of Daily Living. J Chronic Dis 1987;40:481-9. 68. Kempen GIJM, van Sonderen E, Ormel J. The impact of psychological attributes on changes in disability among low-functioning older persons. J Gerontol Psych Sci 1999;54B:P23-9. 69. Menec VH, Chipperfield JG. The interactive effect of perceived control and functional status on health and mortality among young-old and old-old adults. J Gerontol Psych Sci 1997;52B:P118-26. 70. Lawton MP. Residential environment and self-directedness among older people. Am Psychol 1990;45:638-40. 71. Shumway-Cook A, Patla A, Stewart A, Ferrucci L, Ciol MA, Guralnik JM (2003). Environmental components of mobility disability in community-living older persons. J Am Geriatr Soc: 51(3), 393-8. 72. Crimmins EM, Saito Y, Reynolds SL (1997). Further evidence on recent trends in the prevalence and incidence of disability among older Americans from two sources: The LSOA and the NHIS. J Gerontol Soc Sci: 52(2), S59-71. 73. Heikkinen E. Functional capacity and health of elderly people –the Evergreen project. کوشد تا تعریف ناتوانی از مدل طبی مبتنی بر نقص و "نیازهای خاص" در مسیر ایجاد و اصلاح سیاستها و عملکردها هدایت شود(38). الگوی فرایند ایجاد ناتوانی دو محقق به نامهای وربورگ و جت (41) تغییراتی را بر ICIDH و مدل ناگی اعمال و آن را با نام "فرایند ناتوان شدن" ارائه کردند. این الگو بخصوص در مطالعات بالینی، اپیدمیولوژیک و سالمندی مفید است. این الگو توصیف می کند که: الف: چگونه بیماری حاد یا مزمن بر عملکرد سیستمهای خاص بدن، اعمال جسمی و ذهنی و فعالیتهای روزمرّه تاثیر می گذارند. ب: عوامل فردی و محیطی چگونه بر افزایش یا کاهش سرعت ناتوانی تاثیر می گذارند (22). این مدل را می توان برای نشان دادن فرایند سالمندی مورد استفاده قرار داد. این الگو در سالهای اخیر بطور فزاینده ای در تحقیقات سالمندی مورد استفاده قرار گرفته است (42، 43، 44، 45، 46، 47). الگوی ایجاد ناتوانی کوبک ، توسط تیمی از دانشگاه لاوا در کوبک و با هدایت یک دانشمند علوم اجتماعی بنام پاتریک فوگیرولاس ایجاد شد. این الگو سهم مهمی در بهبود ICIDH و دیدگاه خطّی و علّت و معلولی برای توضیح ناتوانی داشته و ناتوانی را ناشی از ارتباط متقابل سه دسته از عوامل می داند. این عوامل شامل عوامل فردی (سن، جنس و هویت فرهنگی)، عوامل محیطی (شرایط زمینه ای اجتماعی که فرد در آن زندگی می کند) و عادات زندگی (فعالیت های روزمرّه فرد) می داند. الگوی کوبک تمرکز خود را از اختلالات تثبیت شده که بخشی از سیستم ارگانیک فرد هستند به عوامل دیگر، که بیشتر قابل تغییر هستند و در مشارکت اجتماعی فرد تاثیر دارند، تغییر داد. در الگوی کوبک، ناتوانی به محیطی بستگی دارد که فرد در آن زندگی می کند و وظایف و فعالیتهای خود را در آن انجام می دهد. اگر محیط با شرایط فرد تنظیم شده باشد، ناتوانی را می توان تغییر داد و محو کرد. انواعی از الگوی اجتماعی وجود دارد امّا همه آنها ناتوانی را یک سازه اجتماعی می دانند که به واسطه محیط های توانایی محور که در آنها توانایی غالب است ایجاد می شوند. مدل اجتماعی علیّت خطّی ناتوانی را رد می کند. بر اساس این الگو، اگرچه نقص و کاهش از واقعیت عینی برخوردار است و با بدن و ذهن ارتباط دارد، ناتوانی عمدتاً ناشی از کوتاهی جامعه در برآورده سازی نیازهای افراد مبتلا به ناتوانی است. مدل حقوق بشر زیر مجموعه ای از مدل اجتماعی است. این الگو، ناتوانی را به عنوان یک سازه اجتماعی تلقی می کند و عمدتا به رعایت احترام و کرامت ذاتی انسان توجه دارد (38). در پاسخ به انتقادهای موجود نسبت به سیستم طبقه بندی ICIDH، سازمان بهداشت جهانی آخرین بازنگری را در می 2001 با نام طبقه بندی بین المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت (ICF) منتشر کرد. این طبقه بندی، بوضوح از توصیف ناتوانی، نقص و معلولیت به عنوان امور کاهنده به توصیف ساختار بدن، عملکرد، فعالیتها و شیوه های عینی مشارکت تغییر کرده است. واژه عملکرد به اعمال بدن، فعالیتها و مشارکت ارجاع دارد، درحالی که ناتوانی به عنوان حاصل ارتباط متقابل بین کاهش ها تلقی شده و منشا خارجی دارد. یکی از اهداف اصلیICF ایجاد یک زبان مشترک برای کد گذاری طیف وسیعی از اطلاعات مربوط به سلامت و مشکلات مربوط به آن، از جمله ناتوانی است. این زبان استاندارد مقایسه حالات بین المللی، رشته ها و علوم مختلف را تسهیل می کند. اگرچه ICF هنوز جدید است اما مورد اقبال جهانی قرار گرفته است (38). Scandinavian Journal of Social Medicine supplement. 1997;53:1-18. 74. Salive ME, Guralnik JM. Disability outcomes of chronic disease and their implications for public health. In: Public health and aging. T. Hickey, MA Speers and TR Prohaska (Eds.). The Johns Hopkins University Press, Baltimore and London, 1997. pp.87-106. 75. Avlund K, Damsgaard MT, Sakari-Rantala R, Laukkanen P, Schroll M. Tiredness in daily activities among non-disabled old people as determinant of onset of disability. J Clin Epidemiol. 2002: 55(10), 965-73. 76. Guralnik JM, Ferrucci L, Balfour JL, Volpato S, Di Iorio A. Progressive versus catastrophic loss of the ability to walk: implications for the prevention of mobility loss. J Am Geriatr Soc. 2001, 49(11), 1463-70. 78. Rantanen T, Guralnik JM, Ferrucci L, Leveille S, Fried LP. Coimpairments: strength and balance as predictors of severe walking disability. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 1999;54(4), M172-6. 79. Era P, Jokela J, Heikkinen E. Reaction and movement times in men of differences ages: a population study. Percept Mot Skills. 1986; 63(1), 111-30. 80. Woo J, Ho SC, Yu AL. Walking speed and stride length predicts 36 months dependency, mortality, and institutionalization in Chinese aged 70 and older. J Am Geriatr Soc. 1999; 47(10), 1257-60. 81. Laukkanen P, Leskinen E, Kauppinen M, Sakari-Rantala R, Heikkinen E. Health and functional capacity as predictors of community dwelling among elderly people. J Clin Epidemiol. 2000; 53(3), 257-65. 82. Ferrucci L, Cavazzini C, Corsi AM, Bartali B, Russo CR, Lauretani F, Bandinelli S, Guralnik JM. Biomarkers of frailty in older persons. J Endocrinol Invest 2002;25 (Suppl 10):10-5. 83. Fried LP, Tangen CM, Walston J, Newman AB, Hirsch C, Gottdiener J, Seeman T, Tracy R, Kop WJ, Burke G, McBurnie A. Frailty in older adults: Evidence for a phenotype. J Gerontol Med Sci. 2001; 56(3):M146-56. 84. Nagi SZ. An epidemiology of disability among adults in the United States. Milbank Mem Fund Q Health Soc. 1976; 54(4), 439-67. 85. Finkel D, Whitfield K, McGue M. Genetic and environmental influences on functional age: a twin study. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci. 1995; 50(2):104-13. 86. Koukouli S, Vlachonikolis IG, Philalithis A. Socio-demographic factors and self-reported functional status: the significance of social support. BMC Health Serv Res. 2002; 2(1), 20-34. 87. Everard KM, Lach HW, Fisher EB, Baum MC. Relationship of activity and social support to the functional health of older adults. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci. 2000; 55(4), S208-12. 89. Vita AJ, Terry RB, Hubert HB, Fries JF. Aging, health risks, and cumulative disability. N Engl J Med. 1998; 338(15), 1036-41. 90. Grundy E, Glaser K. Socio-demographic differences in the onset and progression of disability in early old age: a longitudinal study. Age Ageing 2000; 29(2), 149-57. 91. Melzer D, McWilliams B, Brayne C, Johnson T, Bond J. Socioeconomic status and the expectation of disability in old age: estimates for England. J Epidemiol Community Health 2000; 54(4), 286-92. 92. Melzer D, Izmirlian G, Leveille SG, Guralnik, JM. Educational differences in the prevalence of mobility disability in old age: the dynamics of incidence, mortality and recovery. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci. 2001; 56(5), S294-301. 93. Rautio N, Heikkinen E, Heikkinen R-L. The association of socio-economic position with physical and mental capacity in elderly men and women. Arch Gerontol Geriatr 2001; 33, 163-78. 94. Seeman TE, Crimmins E. Social environmental effects on health and aging: integrating epidemiologic and demographic approaches and perspectives. Ann N Y Acad Sc. 2001; 954, 88-117. 95. Krieger N, Williams DR, Moss NE. Measuring social class in US public health research: Concepts, methodologies, and guidelines. Annu Rev Public Health 1997;18:341-78. 96. Boult C, Kane RL, Louis TA, Boult L, McCaffrey D. Chronic conditions that lead to functional limitation in the elderly. J Gerontol. 1994;49 کاهش است عوامل زیر را در ایجاد این کاهش موثر دانسته است: توجه مسئولین نظام سلامت به سلامت سالمندان، بهبود درمانهای پزشکی، ایجاد تغییرات رفتاری در سالمندان مانند کاهش مصرف سیگار، توسعه استفاده از وسایل کمکی مانند عصا و واکر برای حرکت سالمندان و جلوگیری از افتادن آنها، بهبود وضعیت اجتماعی اقتصادی و سطح آموزش و تحصیلات سالمندان، بهداشتی شدن محیط و کاهش امراضی مانند بیماریهای عفونی، تب روماتیسمی و بیماریهای روماتیسمی قلب، حصبه، سرخک، و مالاریا (182). - اسپیلمن (2003) طی تحقیقی به بررسی پاسخ این سوالات پرداهت که شیوع ناتوانی مزمن در میان سالمندان از سال 1980 چه تغییری کرده است. آیا روند ناتوانی کلی با برخی از ناتوانیهای خاص تفاوت داشته است. آیا میزان ناتوانی ها در سنین مختلف متفاوت است؟ کدام فعالیتها کمتر شده یا استقلال افراد را تحت تاثیر قرار داده است. مطالعه در 4 مرحله در سه دوره 5 ساله از 1984 تا 1999 در دانشگاه داکوتا انجام شد. ناتوانی مزمن به صورت دریافت کمک یا استفاده از وسایل کمکی برای انجام اعمال روزمره یا ناتوانی برای لااقل انجام یکی از فعالیتهای ابزاری روزانه بدون کمک به مدت لااقل 3 ماه تعریف شد. استفاده از وسایل کمکی نیز ناتوانی تلقی شد. او روند ناتوانی در میان سالمندان را مورد بررسی قرار داد. یافته ها نشان داد که شیوع تجمعی ناتوانی مزمن در سالمندان کاهش یافته و از 1/22% در 1984 به 7/19% در 1999 رسیده بود. این کاهش به دو عامل متفاوت مربوط می شد. ازیک سو 9/3% کاهش در نیاز سالمندان به کمک دیگران برای فعالیتهای روزمره ابزاری یا غیر ابزاری روی داده بود. و از سویی 4/1% افزایش در سالمندانی که ناتوانی مزمن خود را با وسایل کمک جبران می کردند. بیش از 80% از کاهشی که برای کمک در فعالیتهای روزمره اتفاق افتاده بود به کم شدن تعداد سالمندانی مربوط می شد که به کمک انسانی در فعالیتهای خود نیاز داشتند. شیوع افرادی که در موسسات مراقبتی اقامت داشتند 5% از سالمندان بود. در مجموع مطالعه او نشان داد که میزان تجمعی ناتوانی کاهش یافته است (183). (1):M28-36. 97. Clark DO, Stump TE, Hui SL, Wolinsky FD. Predictors of mobility and basic ADL difficulty among adults aged 70 years and older. J Aging Health 1998;10:422-40. 98. Berkman LF, Glass T, Brisette I, Seeman TE. From social integration to health: Durkheim in the new millennium. Soc Sci Med 2000;51:843-57. 99. Unger JB, McAvay G, Bruce ML, Berkman L, Seeman T. Variation in the impact of social network characteristics on physical functioning in elderly persons: MacArthur Studies of Successful Aging. J Gerontol Soc Sci 1999;54B:S245-51. 100. Mendes de Leon CF, Glass TA, Beckett LA, Seeman TE, Evans DA, Berkman LF. Social networks and disability transitions across eight intervals of yearly data in the New Haven EPESE. J Gerontol Soc Sci 1999;54B: S162-72. 101. Seeman TE, Berkman LF, Charpentier PA, Blazer DG, Albert MS, Tinetti ME. Behavioural and psychosocial predictors of physical performance: MacArthur Studies of Successful Aging. J Gerontol Med Sci 1995;50A:M177-83. 102. Vogt TM, Mullooly JP, Ernst D, Pope CR, Hollis JF. Social networks as predictors of ischemic heart disease, cancer, stroke and hypertension: Incidence, survival and mortality. J Clin Epidemiol 1992;45:659-66. 103. Avlund K, Damsgaard MT, Schroll M. Tiredness as determinant of subsequent use of health and social services among nondisabled elderly people. J Aging Health 2001; 13(2), 267-86. 104. Linden M, Horgas AL, Gilberg R, Steinhagen-Thiessen E. Predicting health care utilization in the very old. The role of physical health, mental health, attitudinal and social factors. J Aging Health 1997; 9(1), 3- 27. 105. Wolinsky FD, Culler SD, Callahan CM, Johnson RJ. Hospital resource consumption among older adults: a prospective analysis of episodes, length of stay, and charges over a seven-year period. J Gerontol Soc Sci. 1994; 49(5), S240-52. 106. Sonn U, Grimby G, Svanborg A. Activities of daily living studied longitudinally between 70 and 76 years of age. Disabil Rehabil. 1996; 18(2), 91-100. 107. Tsuji I, Kuwahara A, Nishino Y, Ohkuboto T, Sasaki A, Hisamichi S. Medical cost for disability: a longitudinal observation of national health insurance beneficiaries in Japan. J Am Geriatr Soc. 1999; 47(4), 470-6. 108. Schroll M, L?vborg B, Munck M, Avlund K, Davidsen M. Cardiac impairment as assessed by echocardiography related to work capacity and mobility in 75year old Danes as part of NORA 75, Nordic Research on Ageing. Facts, Research and Intervention in Geriatrics 1997;Cardiology: 182-93. 109. Fried LP, Bandeen-Roche K, Kasper J, Guralnik JM. Associations of comorbidity with disability in older women: The Women’s Health and Aging Study. J Clin Epidemiol 1999;52:27-37. 110. Strauss VE, Fratiglioni L, Viitanen M, Forsell Y, Winblad B. Morbidity and comorbidity in relation to functional status: A communitybased study of the oldest old (90+ years). J Am Geriatr Soc 2000;48: 1462-9. 111. Avlund K, Due P, Holstein BE, Heikkinen RL, Berg S. Changes in social relations in old age: Are they influenced by functional ability. Aging Clin Exp Res 2002;14S:56-64. 112. Perkowski LC, Stroup-Benham CA, Markides KS, Lichtenstein MJ, Angel RJ, Guralnik JM, Goodwin JS. Lower-extremity functioning in older Mexican Americans and its association with medical problems. J Am Geriatr Soc 1998;46:411-8. 113. Béland F, Zunzunegui MV. Predictors of functional status in older people living at home. Age Ageing 1999; 28:153-9. 114. West SK, Rubin GS, Broman AT, Munoz B, Bandeen-Roche K, Tura, K. How does visual impairment affect performance on task of everyday life? The SEE Project. Salisbury Eye Examination. Arch Ophthalmol. 2002; 120(6), 774-80. 115. West CG, Gildengorin G, Haegerstrom-Portnoy G, Schneck ME, Lott L, Brabyn JA. Is vision function related to physical functional ability in older adults. J Am Geriatr Soc 2002;50:136-45. 116. Jette AM, Assmann SF, Rooks D, Harris BA, Crawford S. Interrelationships among disablement concepts. J Gerontol Med Sci 1998;53(5): M395-404. 117. Nilsson SE, Johansson B, Berg S, Karlsson D, McClearn GE. A comparison of diagnosis capture from medical records, self-reports, and drug registrations: a study in individuals 80 years and older. Aging Clin Exp Res. 2002; 14(3), 178-84. 118. Grimley Evans J. Ageing and medicine. J Intern Med. 2000; 247(2), 159-67. 119. Blazer DG. Depression in late life: review and commentary. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 2003: 58(3), M249-65. 120. Anderson C, Ni Mhurchu C, Brown PM, Carter K. Stroke rehabilitation services in accelerate hospital discharge and provide home-based care: an overview and cost analysis. Pharmacoeconomics 2002; 20(8), 537-52. 121. Heikkinen RL, Berg S, Avlund K, T?rm?kangas T. Depressed mood: changes during a five-year follow-up in 75-year-old men and women in three Nordic localities. Aging Clin Exp Res. 2002; 14(3 Suppl), 16-28. 122. Heikkinen RL, Kauppinen M. Depressive symptoms in late life: a 10-year follow-up. Arch Gerontol Geriatr 2004; 38(3) 239-250. 123. Penninx BW, Guralnik JM, Bandeen-Roche K, Kasper JD, Simonsick EM, Ferrucci L, Fried LP. The protective effect of emotional vitality on adverse health outcomes in disabled older women. J Am Geriatr Soc. 2000; 48(11), 1359-66. 124. The Finnish Centre for Interdisciplinary Gerontology. University of Jyv?skyl? Finland DISABILITY IN OLD AGE, Final Report: Conclusions and Recommendations. Jyv?skyl? University Press 2004. [www.hhj.hj.se/webb/PDF/IFG/FinalReport.pdf ]. 125. Rantanen T, Guralnik JM, Foley D, Masaki K, Leveille S, Curb JD, White L. Midlife hand grip strength as a predictor of old age disability. JAMA 1999; 281(6), 558-60. 126. Tiainen K, Sipil? S, Alen M, Heikkinen E, Kaprio J, Koskenvuo M, Tolvanen A, Pajala S, Rantanen T. Heritability of maximal isometric muscle strength in older female twins. J Appl Physiol 2004; 96(1): 173-80. 127. Finkel D, Pedersen NL, Reynolds CA, Berg S, DeFaire U, Svartengren M. Genetic and environmental influences on decline in biobehavioral markers of aging. Behav Genet 2003; 33(2): 107-23. 128. Carmelli D, Kelly-Hayes M, Wolf PA, Swan GE, Jack LM, Reed T, Guralnik JM. The contribution of genetic influences to measures of lower-extremity function in older male twins. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 2000; 55(1), B49-53. 129. Christensen K, McGue M, Yashin A, Iachine I, Holm NV, Vaupel JW. Genetic and environmental influences on functional abilities in Danish twins aged 75 years and older. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 2000; 55(8), M446-52. 130. Avlund K, Osler M, Damsgaard MT, Christensen U, Schroll M. The relations between musculoskeletal diseases and mobility among old people. Are they influenced by socio-economic, psychosocial and behavioral factors? Int J Behav Med 2000;7:332-9. 131. Schroll M. Physical activity in an ageing population. Scand J Med Sci Sports 2003;13:63-9. 132. Leveille SG, Resnick HE, Balfour J. Gender differences in disability: evidence and underlying reasons. Aging 2000; 12(2), 106-12. 133. Potter JF, Schafer DF, Bohi RL. In-hospital mortality as a function of body mass index: an agedependent variable. J Gerontol. 1988; 43(3), M59-63. 134. Harris T, Cook EF, Garrison R, Higgins M, Kannel W, Goldman L. Body mass index and mortality in non-smoking older persons. The Framingham heart study. JAMA 1988; 259(10), 1520-4. 135. Ferrucci L, Izmirlian G, Leveille S, Phillips CL, Corti MC, Brock DB, Guralnik JM. Smoking, physical activity, and active life expectancy. Am J Epidemiol. 1999; 149(7), 645-53. 136. Gatz M, Pedersen NL, Berg S, Johansson B, Johansson K, Mortimer JA, Posner SF, Viitanen M, Winblad B, Ahlbom A. Heritability for Alzheimer’s disease: the study of dementia in Swedish twins. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 1997; 52(2), M117-25. 137. Pedersen NL, Gatz M, Berg S, Johansson B. How heritable is Alzheimer’s disease late in life? Findings from Swedish twins. Ann Neurol. 2004; 55(2), 180-5. 138. Caplan LJ, Schooler C. The roles of fatalism, self-confidence, and intellectual resources in the disablement process in older adults. Psychol Aging.2003; 18(3), 551-61. 139. Mellors V, Boyle G J, Roberts L. Effects of personality, stress and lifestyle on hypertension: an Australian twin study. Personality and individual differences 2003; 16(6), 967-74. 140. Viidik A. The book about the aging body (In Swedish). Stockholm: Liber, 2002. 141. Gold CH, Malmberg B, McClearn GE, Pedersen NL, Berg S. Gender and health: a study of older unlike-sex twins. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci. 2002; 57(3), S168-76. 142. Radha B. Sharp rise in number of elderly living alone. 2006. [http://tcs.org.sg/pdf/news020806.pdf]. 143. Albizu-Garcia CE, Alegria M, Freeman D, Vera M. Gender and health services use for a mental health problem. Soc Sci Med 2001;53:865-78. 144. King AC, Pruitt LA, Phillips W, Oka R, Rodenburg A, Haskell WL. Comparative effects of two physical activity programs on measured and perceived physical functioning and other health-related quality of life outcomes in older adults. J Gerontol Med Sci 2000; 55(2): M74-M83. 145. Reuben DB, Cheh AI, Harris TB, Ferrucci L, Rowe JW, Tracy RP, Seeman TE. Peripheral blood markers of inflammation predict mortality and functional decline in high-functioning community-dwelling older persons. J Am Geriatr Soc 2002;50(4):638-44. 146. Mor V, Murphy J, Masterson-Allen S, Willey C, Razmpour A, Jackson ME, Greer D, Katz S. Risk of functional decline among well elders. J Clin Epidemiol 1989;42(9):895-904. 147. Seeman TE, Singer BH, Ryff CD, Love GD, Levy-Storms L. Social relationships, gender, and allostatic load across two age cohorts. Psychosom Med 2002;64:395-406. 148. Jette AM (2003). Assessing disability in studies of physical activity. Am J Prev Med. 2003;25(3 suppl 2), 122-8. 149. Balfour JL, Kaplan GA. Neighborhood environment and loss of physical function in older adults: evidence from the Alameda County Study. Am J Epidemiol. 2002; 155(6), 507-15. 150. Sing-Manoux A, Clarke P, Marmot M. Multiple measures of socio-economic position and psychosocial health: proximal and distal measures. Int J Epidemiol. 2002; 31(6), 1199-200. 151. Lynch J, Kaplan G. Socioeconomic position. In: Berkman LF, Kawachi I (eds). Social epidemiology. Oxford: Oxford University Press. 2000. p. 13-35. 152. Avlund K, Holstein BE, Osler M, Damsgaard MT, Holm-Pedersen P, Rasmussen NK. Social position and health in old age: the relevance of different indicators of social position. Scand J Public Health 2003; 31(2), 126-36. 153. Mackenbach JP, Borsboom GJJM, Nusselder WJ, Looman CWN, Schrijvers CTM. Determinants of levels and changes of physical functioning in chronically ill persons: results from the GLOBE study. J Epidemiol Community Health 2001; 55(9), 631-8. 154. Michael YL, Colditz GA, Coakley E, Kawachi I. Health behaviours, social networks, and healthy aging: cross-sectional evidence from the Nurses’ Health Study. Qual Life Res. 1999; 8(8), 711-22. 155. Avlund K, Lund R, Holstein BE, Due P, Sakari-Rantala R, Heikkinen RL. The impact of structural and functional characteristics of social relations as determinants of functional decline. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci. 2004; 59(1), S44-51. 156. Hyypp? MT, M?ki J. Social participation and health in a community rich in stock of social capital. Health Educ Res. 2003; 18(6), 770-9. 157. Ebrahim S. Ageing, health and society. Int J Epidemiol. 2002; 31(4), 715-8. 158. Heikkinen E. What are the main risk factors for disability in old age and how can disability be prevented? WHO regional office for Europe’s health evidence network synthesis report. 2003. [http://www.euro.who.int/document/hen/disabilities0903.pdf] 159. Penninx BW, Guralnik JM, Bandeen-Roche K, Kasper JD, Simonsick EM, Ferrucci L, Fried LP. The protective effect of emotional vitality on adverse health outcomes in disabled older women. J Am Geriatr Soc. 2000; 48(11), 1359-66. 160. McCormack R. Prevention of disability in daily activities in older persons with knee osteoarthritis. Clin J Sport Med. 2002; 12(6), 405. 161. Fransen M, Anderson C, Chalmers J, Chapman N, Davis S, MacMahon S, Neal B, Sega R, Terent A, Tzourio C, Woodward M. Effects of a perindopril-based blood pressure-lowering regimen on disability and dependency in 6105 patients with cerebrovascular disease: a randomized controlled trial. Stroke 2003; 34(10), 2333-8. 162. Gill TM, Baker DI, Gottschalk M, Peduzzi PN, Allore H, Byers A. A program to prevent functional decline in physically frail, elderly persons who live at home. N Engl J Med. 2002; 347(14), 1068-74. 163. Lee PY, Alexander KP, Hammill BG, Pasquali SK, Peterson ED. Representation of elderly persons and women in published randomized trials of acute coronary syndromes. J Am Med Assoc. 2001; 286(6), 708- 713. 164. Rochon PA, Berger PB, Gordon M. The evolution of clinical trials: inclusion and representation. Can Med Assoc J. 1998;159(11), 1373-1374. 165. Campbell M, Fitzpatrick R, Haines A, Kinmonth AL, Sandercock P, Spiegelhalter D, Tyrer P. Framework for design and evaluation of complex interventions to improve health. BMJ 2000; 321(7262), 694-6. 166. Stuck AE, Egger M, Hammer A, Minder CE, BeckJC. Home visits to prevent nursing home admission and functional decline in elderly people: systematic review and meta-regression analysis. JAMA 2002; 287(8), 1022-8. 167. Mehr DR, Tatum PE. Primary prevention of diseases of old age. Clin Geriatr Med. 2002; 18(3), 407-30. 168. Lloyd-Williams F, Mair FS, Leitner M. Exercise training and heart failure: a systematic review of current evidence. Br J Gen Pract. 2002; 52(474), 47-55. 169. Blazer DG. Self-efficacy and depression in late-life: a primary prevention proposal. Aging Ment Health 2002; 6(4), 315-324. 170. Jonsson A, Gustafson Y, Schroll M, Hansen FR, Saarela M, Nygaard H, Laake K, Jonsson PV, Valvanne J, Dehlin O. Geriatric rehabilitation as an integral part of geriatric medicine in the Nordic countries. Dan Med Bull. 2003; 50(4), 439-45. 171. Handoll HHG, Sherrington C. Mobilisation strategies after hip fracture surgery in adults. Cochrane Reviews 2006 [http://www.cochrane.org/reviews/en/ab001704.html]. 172. Armour D, Cairns C. Medicines in the elderly. Pharmaceutical Press: London. 2002. 173. Sadena MR, Glass PS. Pharmacokinetics in the elderly. Best practice & research clinical Anaesthesiology 2003; 17: 191-205. 174. Sahyoun NR. Nutrition education for the healthy elderly population: isn’t it time? J Nutr Educ Behav. 2002; 34(Suppl 1), S42-7. 175. Hirvensalo M, Rantanen T, Heikkinen E. Mobility difficulties and physical activity as predictors of mortality and loss of independence in the community-living older population. J Am Geriatr Soc. 2000; 48(5), 493-8. 176. Brayne C, Nickson J, McCracken C, Gill C, Johnson AL. Cognitive function and dementia in six areas of England and Wales: the distribution of MMSE and prevalence of GMS organicity level in the MRC CFA Study.. Psychol Med. 1998;28(2):319-35. 177. Keil JE, Gazes PC, Sutherland SE, Rust PF, Branch LG, Tyroler HA. Predictors of physical disability in elderly blacks and whites of the Charleston Heart Study. J Clin Epidemiol. 1989;42(6):521-9 178. Gill TM, Allore H, Holford TR, Guo Z. The development of insidious disability in activities of daily living among community-living older persons. Am J Med. 2004;117(7):484-91. 179. Wu SC, Leu SY, Li CY. Incidence of and predictors for chronic disability in activities of daily living among older people in Taiwan. J Am Geriatr Soc. 1999 ;47(9):1082-6. 180. Manton KG, Gu X. Changes in the prevalence of chronic disability in the United States black and nonblack population above age 65 from 1982 to 1999. Proc Natl Acad Sci U S A. 2001;98(11):6354-9. 181. Jitapunkul S, Kamolratanakul P, Ebrahim S. The meaning of activities of daily living in a Thai elderly population: development of a new index. Age Ageing 1994 ;23(2):97-101. 182. David M. Cutler . The reduction in disability among the elderly. PNAS 2001;98 (12);6546-6547 183. Brenda C. Spillman. Changes in Elderly Disability Rates and the Implications for Health Care Utilization and Cost. U.S. Department of Health and Human Services Assistant Secretary for Planning and Evaluation Office of Disability, Aging and Long-Term Care Policy , 2003. 184- محمد صالحی, نرگس. روند سالمندی در ایران و جهان. خلاصه مقالات کنگره سالمندی کاشان, 3-1 آبان 1386. ص: 7. 185- درگاه ملی آمار ایران. [http://www.sci.org.ir/portal/faces/public/census85/census85.natayej] 186- زندی, میترا. ازدواج مجدد در سالمندی. خلاصه مقالات کنگره سالمندی کاشان. کاشان, 3-1 آبان 1386. ص:49. 187- Goldman N, Koreman S, Weinstein R. Marital status and health among the elderly. Social Science & Medicine 1995; 40: 1717-30 188- Hewitt B, Turrell G, Baxter J, Western M. Marriage dissolution and health amongst the elderly: the role of social and economic resources. [http://melbourneinstitute.com/hilda/Biblio/wp/hewitt.pdf]. 189- Prato P, Martinelli D, Fusco A, Panebianco A, Lopalco P, Germinario C, Quarto M .The perception of healthcare quality of the elderly in the city of Bari, South Italy. BMC Health Services Research 2007, 7:174 190- Shinn M, Gottlieb J, Wett JL, Bahl A, Cohen A, Baron Ellis D. Predictors of Homelessness among Older Adults in New York City: Disability, Economic, Human and Social Capital and Stressful Events. J Health Psychol. 2007; 12(5):696-708. 191- Pag?n R. Is part-time work a good or bad opportunity for people with disabilities? A European analysis. Disabil Rehabil. 2007; 26:1-10. 192- ادیب حاج باقری، محسن.، مسعودی علوی، نگین. بررسی وضعیت مبتلایان به شکستگیهای گردن ران ناشی از استئوپروز در کاشان. فیض 1385، 10 (4): 58-52. 193- Kristjansson B, Helliwell B, Forbes WF, Hill GB. Marital Status, Dementia and Institutional Residence Among Elderly Canadians: The Canadian Study of Health and Aging. Chronic diseases in Canada 2000, 20(4):154-7. 194- Schone BS, Weinick. RM. Health-related behaviors and the benefits of marriage for elderly persons. The Gerontologist 1998; 38(5): 618-627. 195- Avlund K, Vass M, Hendriksen C. Onset of mobility disability among community-dwelling old men and women. The role of tiredness in daily activities. Age and Ageing 2003; 32: 579-584.
سوالات پژوهشسؤالات‌ پژوهش‌: سوال اصلی: میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چگونه است؟ سوالات ویژه: 1. میزان ناتوانی در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چقدر است؟ 2. فراوانی عوامل مرتبط با ناتوانی در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چگونه است ؟ 3. میزان ناتوانی در انواع عوامل مرتبط در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چقدر است؟
AbstractAbstract Background Reports indicats that iran’s population is rapidly increasing. A conciderable of elderly people suffer of different disabilities and these disabilities will affect their quality of life. The rate of disability is different in different countries. Recent literature indicates that developing countries in Asia are aging faster than other countries in the world and disability has become one of the greater public health concern in these countries. Pausity of published data on the elderly disability in Iran signifies the importance of this study designed to evaluate the disability and its related factors among the elderly population in Kashan, Iran during 2006–2007. Methods A cross-sectional analytical study is conducting on a multy-stage random sample of 350 elderly people in Kashan ages 65 years and older. The WHO-DAS-II was used as the generic disability measure in this survey. The questionnair had 48 questions, 7 about the demograohics and 41 to assess disability. The original version of WHO DAS II was translated into Farsi ror the first time. The WHO-DAS-II uses 35 items to assess disability. 4 items also asked the respondants about the number of days they experienced disability in the last 30 days. Self-reported health status was also assessed using a single question. The WHO-DAS-II has a likert scale format rated on a scale of 1–5 [from none to extreme disability], however, the researchers rated it on a scale of 0–4 [0 = none, 1 = Mild, 2 = Moderate, 3 = Severe and 4 = Extreme disability or cannot do]. The maximum score is 144 and the minimum score 0. Descriptive statistics were computed for all variables. Chi-square, t-test analysis and ANOVA were also utilize to check significant differences between the subgroups. Results Totally 350 elderly people were included in the study. Of thess, 61% were men, two thired were married and 12% were living lonely. Living alone were about 6 time more in females. One thired of subjects needed help in their ADL activities, one fourth were not covered by any insourane system. One fourth had some type of addiction, the majority were ilitrate and two thired had not regular phisycal activity. One fith of subjects had a history of hospitakization within the year before the study. A significant relationship wasfound between the disability and variables such as sex, age, living style, needing help, marriage status, living location, addiction, job, level of physical activity, education, and having multyple diseases. No significant relation has foud between disability and history of hospitalization, insourance, and duration of addiction. Conclusions The study indicated that the disabilty rate was lower than other countries. However it will be increasing because the population of elderly people is increasing in our country. Female elders also were sufering mor disability than males. These findings indicated the nessesity to more attention to the elderly population and specially to the female elderly population.
تعریف واژه‌های کلیدیفاقد کلید واژه است.
منابع و ماخذ فهرست منابع 1- Gill TM, Desai MM, Gahbauer EA, Holford TR, Williams CS. Restricted activity among community-living older persons: incidence, precipitants, and health care utilization. Ann Intern Med. 2001;135(5):313-21. 2- Ng TP, Niti M, Chiam PC, Kua EH. Prevalence and Correlates of Functional Disability in Multiethnic Elderly Singaporeans. J Am Geriatr Soc 2006; 54:21–29. 3- Fried LP, Guralnik JM. Disability in older adults: evidence regarding significance, etiology, and risk. J Am Geriatr Soc. 1997;45(1):92-100. 4- Melzer D, McWilliams B, Brayne C, Johnson T, Bond J. Profile of disability in elderly people:estimates from a longitudinal population study Bmj 1999;318:1108-1111. 5-حاتمی.ح و رضوی.م و مجلسی.ف و همکاران:کتاب جامع بهداشت عمومی جلد سوم1383-انتشارات ارجمند 6-عابدی ح.ع و شهریاری. م و علی محمدی.ن و همکاران:پرستاری در سالمندان1382–انتشارات عروج. 7- امیر صدری ا., سلیمانی ح. بررسی پدیده سالمندی در ایران و پیامدهای آن. مجله بهداشت و سلامت 1384, سال اول, شماره دوم, ص: 35-19. 8- Spengler. Demographics and Iran's imperial design. Asia Times Online2005. [www.atimes.com/atimes/Middle_East/GI13Ak01.html] 9- Hodkinson E, McCafferty FG, Scott GN Stout RW. Disability and dependence in elderly people in residential and hospital care. Age and Ageing 1988; 17 (3):147-154. 10- Smeltzer SC, Bare BG. Brunner and suddarths text book of medical surgical nursing. Philadelphia lippincott williams and wilkings. 2002. 11-Nuttal SR, Black wood RJl, Bussell BNH, Cliff JP, Cornal MJ, Cowley A, etal. Financing long-term care in great britain.j inst actuaries 1994;121:1-53. 12 -Bone M. Trends in dependency among older people in england.london:office of population census and surveys,1995. 13- Minden SL, Frankel D, Hadden LS, Srinath KP, Perloff JN. Disability in elderly people with multiple sclerosis:an analysis of baseline data from the sonya slifka longitudinal multiple sclerosis study. NeuroRehabilitation. 2004;19(1):55-67. 14- Yount KM, Agree EJ. Social Environment and Gender Differences in Disability in Egypt and Tunisia. [http://paa2004.princeton.edu/download.asp?submissionId=40131] 15- Manton KG., Corder L, Stallard E. Chronic disability trends in elderly United States populations: 1982–1994. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 1997; 94(6): 2593–2598. 16- Gill TM, Gahbauer EA. Overestimation of chronic disability among elderly persons. Arch Intern Med. 2005;165(22):2625-30. 17- Wilcox VL, Kasl SV, Idler EL. Self-rated health and physical disability in elderly survivors of a major medical event. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci. 1996;51(2):S96-104. 18- Parker CJ, Morgan K, Dewey ME. Physical ilness and disability among elderly in england and wales: the medical research council cognitive function and aging study. J Epidemio Community Health 1997; 51(5): 494-501. 19- Salehpour Y, Adibsereshki N. Disability and Iranian Culture. [www.ee.umanitoba.ca/~kinsner/sds2001/proceed/ipapers.htm] 20- Allain TJ, Wilson AO, Gomo ZA, Mushangi E, Senzanje B, Adamchak DJ, Matenga JA. Morbidity and disability in elderly zimbabweans. Age and ageing 1997, 26(2),115-121. 21-Parahy BA ,Maria I. Veras-disability among elderly womam in brazil. Rev.Saude Publica 2005, 39,(3) 383-391. 22- Avlund K. Disability in old age: Longitudinal population-based studies of the disablement process .Dan Med Bull 2004;51 (4):315-49. 23. Anderson RT, James MK, Miller ME, Worley AS, Longino CF. The timing of change: Patterns in transitions in functional status among elderly persons. J Gerontol Soc Sci 1998;53B:S17-27. 24. Avlund K, Davidsen M, Schultz-Larsen K. Changes in functional ability from age 70 to 75: A Danish longitudinal study. J Aging Health 1995;7: 254-82. 25. Clark DO, Stump TE, Hui SL, Wolinsky FD. Predictors of mobility and basic ADL difficulty among adults aged 70 years and older. J Aging Health 1998;10:422-40. 26. Crimmins EM, Saito Y. Getting better and getting worse. Transitions in
ملاحظات اخلاقی ملاحظات‌ اخلاقی‌: اخذ مجوز از معاونت پژوهشی و مقامات مربوطه, توضیح اهداف طرح برای واحدهای پژو هش, استفاده از پرسشنامه بدون نام برای محرمانه بودن اطلاعات, استفاده از پرسشگر هم جنس برای جمع آوری اطلاعات از زنان و مردان در این تحقیق رعایت شده است.
اهداف و فرضیاتاهداف‌: الف‌) اهداف‌ کلی‌: تعیین میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 ب‌) اهداف‌ جزئی‌: 1. تعیین میزان ناتوانی در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 2. تعیین فراوانی عوامل مرتبط با ناتوانی در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 3. مقایسه میزان ناتوانی در انواع عوامل مرتبط, در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 سؤالات‌ پژوهش‌: سوال اصلی: میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چگونه است؟ سوالات ویژه: 1. میزان ناتوانی در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چقدر است؟ 2. فراوانی عوامل مرتبط با ناتوانی در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چگونه است ؟ 3. میزان ناتوانی در انواع عوامل مرتبط در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 چقدر است؟
فهرست مطالب فهرست مطالب عنوان صفحه چکیده فارسی 3 فصل اول 6 بیان مسئله 7 تعریف واژه ها 8 اهداف پژوهش 9 سوالات پژوهش 9 فصل دوم 10 دانستنی های موجود در زمینه عملکرد مبتنی بر شواهد 11 مروری بر مطالعات گذشته 26 فصل سوم 31 روش پژوهش 32 جامعه پژوهش 32 واحد پژوهشی‌ و مشخصات‌ آن‌ 32 محیط پژوهش 32 نوع پژوهش 32 حجم‌ نمونه‌ و چگونگی‌ تعیین‌ آن‌ 32 متغیرهای‌ مورد بررسی‌ 33 روش جمع آوری داده ها 33 روش توصیف و تحلیل داده ها 33 مشکلات اجرایی 34 ملاحظات اخلاقی 34 فصل چهارم 35 یافته های پژوهش 36 فصل پنجم 59 بحث و نتیجه گیری 60 نتیجه گیری نهایی 67 پیشنهاداتی برای پژوهش های بعدی 71 فهرست منابع 72 ضمایم 80 چکیده انگلیسی 83 فهرست جداول و نمودارها: - جدول شماره 1: توزیع فراوانی نسبی واحدهای پژوهش بر حسب سن و جنس - جدول شماره 2: توزیع ویژگیهای فردی و عوامل مرتبط با ناتوانی در سالمندان مورد پژوهش - جدول شماره 3: توزیع فراوانی ناتوانی در سالمندان مورد پژوهش - جدول شماره 4: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب سطح سلامت درک شده در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 5: میانگین نمرات ناتوانی در سطوح مختلف در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 6: روزهایی از ماه قبل از مطالعه که سالمندان مورد بررسی ناتوانی را تجربه کرده اند - جدول شماره7: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب سن در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 8: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب جنس در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 9: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب شیوه زندگی در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره10: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب نیاز به کمک در فعالیتها در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 11: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب وضعیت تاهل در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 12: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب وضعیت بیمه در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 13: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب محل زندگی سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 14: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب نوع اعتیاد در سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 15: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب شغل فعلی سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 16: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب شغل قبلی سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 17: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب فعالیت منظم بدنی در سال گذشته واحدهای پژوهش - جدول شماره 18: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب سطح سواد سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 19: توزیع فراوانی ناتوانی بر حسب دفعات بستری در سال گذشته سالمندان مورد بررسی - جدول شماره 20: میانگین و انحراف معیار امتیاز ناتوانی در بیماریهای مختلف سالمندان مورد بررسی - نمودار شماره 1: توزیع فراوانی نسبی سالمندان مورد بررسی برحسب جنس - نمودار شماره 2: توزیع فراوانی نسبی سالمندان مورد بررسی برحسب سن - نمودار شماره 3: توزیع فراوانی نسبی ناتوانی در سالمندان مورد بررسی - نمودار شماره 4: توزیع فراوانی نسبی واحدهای پژوهش برحسب ابتلا به بیماریهای زمینه ای
تعریف واژگان تعریف‌ واژه‌ها: سالمندی: تعریف نظری: سن بالای 65 را سالمندی گویند (4) تعریف عملی: در این پژوهش تعریف عملی معادل تعریف نظری در نظر گرفته میشود ناتوانی: تعریف نظری: اختلال در انجام کارهای روزانه (20) تعریف عملی: در این پژوهش تعریف عملی معادل تعریف نظری در نظر گرفته میشود میزان ناتوانی: تعریف عملی: در این پژوهش با توجه به امتیاز کسب شده از پرسشنامه سازمان بهداشت جهانی بصورت شدید, متوسط, کم و خیلی کم تقسیم بندی میشود. (به روش توصیف و تحلیل اطلاعات مراجعه شود) عوامل مرتبط: تعریف عملی: در این پژوهش عبارتند از عواملی که میتوانند بر میزان ناتوانی فرد تاثیر بگذارند مانند بیماریها, درآمد, نحوه زندگی, اعتیادات, سن, جنس, سطح سواد, اعتیاد، نحوه زندگی، نیاز به کمک در فعالیتهای، سوابق شغلی، شغل فعلی، وضعیت تاهل، محل زندگی، میزان ناتوانی، سابقه بستری، داشتن فعالیت منظم بدنی و میزان درآمد،که در پرسشنامه آمده اند.
چکیدهچکیده بررسی میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهر کاشان در سال 1385 سابقه و هدف: براساس گزارشات جمعیت سالمندان ایران در حال افزایش است. مطالعات نشان می دهند که بخش قابل ملاحظه ای از سالمندان دچار انواعی از ناتوانی ها می شوند و این امر ابعاد مختلف زندگی انها را تحت تاثیر قرار می دهد. میزان ناتوانی در کشورها و سیستمهای اجتماعی مختلف متفاوت است. در حالیکه برخی از مطالعات از افزایش روند سالمندی و ناتوانی های ناشی از آن در کشورهای در حال توسعه حکایت می کنند، مطالعات دیگر از روند نزولی ناتوانی ها در کشورهای غربی گزارش می دهند. در همین حال سلامت سالمندان در جامعه ما مورد کم توجهی قرار گرفته است. با توجه به این که شناخت ناتوانیها و عوامل مرتبط با آن می تواند به روشن شدن وضعیت و برنامه ریزی بهتر برای حمایت از سالمندان و پیشگیری از ناتوانی های آنها کمک کند, این پژوهش با هدف بررسی میزان ناتوانی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان کاشان به عمل آمد. مواد و روش: پژوهش به صورت تحلیلی مقطعی انجام شد. نمونه پژوهش را 350 نفر از سالمندان 65 سال و بالاتر شهر کاشان که به روش چند مرحله ای انتخاب شدند تشکیل داد. ابزار جمع آوری داده ها عبارت بود از پرسشنامه استاندارد شده سازمان بهداشت جهانی برای بررسی ناتوانی در سالمندان. این پرسشنامه دارای48 سوال است که از این تعداد7 سوال راجع به اطلاعات دموگرافیک و 41 سوال برای بررسی میزان ناتوانی است که 35 سوال به صورت likert 5 نمره ای, یک سوال بصورت عالی, خوب, متوسط, بد, خیلی بد, و چهار سوال بصورت نوشتاری طراحی شده که در آنها پاسخگو تعداد روزهایی را که مشکل داشته است بصورت عددی ثبت می کند. در نهایت هر فرد می توانست نمره ای بین 0 تا144 بگیرد. برای بررسی میزان ناتوانی با خصوصیات فردی سالمندان از آمار تحلیلیt و و تحلیل واریانس استفاده شد. نتایج: تحقیق بر روی 350 نفر از سالمندان شهر کاشان انجام شد. 61%‌ از واحدهای پژوهش را مردان و سایر آنها را زنان تشکیل دادند. دو سوم واحدهای پژوهش متاهل بودند. نسبت زنان سالمندی که به تنهایی زندگی می کنند حدود 6 برابر بیش از مردان بود. 12% از سالمندان به تنهایی زندگی می کردند. حدود دو سوم از سالمندان فعالیت های روزمره خود را بدون کمک انجام می داند. یک چهارم از سالمندان فاقد پوشش بیمه ای بودند. یک چهارم سالمندان سیگار یا مواد مخدر یا داروهای اعتیاد آور مصرف می کردند. اکثر آنها بیسواد یا دارای سواد ابتدایی بودند. بیش از دو سوم سالمندان فاقد فعالیت منظم فیزیکی بودند. نیمی از آنها یک تا پنج بار در طی یک سال گذشته در بیمارستان بستری شده بودند. با افزایش سن بر شدت ناتوانی سالمندان افزوده می شد. ارتباط معنی داری میان شدت ناتوانی با سن، جنس، شیوه زندگی، نیاز به کمک، وضعیت تاهل، محل سکونت، اعتیاد، توانایی کار کردن، فعالیت منظم بدنی، سطح سواد و نیز ابتلا به چند بیماری مشاهده شد. اما ارتباطی بین شدت ناتوانی با دفعات بستری، بیمه و نیز مدت اعتیاد مشاهده نشد. نتیجه گیری: در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که اگرچه در حال حاضر و در مقایسه با تحقیقات انجام شده در سایر کشورها از ناتوانی کمتری برخوردارند اما با توجه به روند رو به توسعه جمعیت سالمندان، توجه به سلامت، کاهش ناتوانیها و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان ضروری است. بویژه بیشتر بودن بارز شدت ناتوانی در زنان و افراد کم سواد ضرورت توجه به این گروههای آسیب پذیر را نشان می دهد.
پیشینه پژوهشمروری بر مطالعات گذشته - میندن و همکاران (2004) به مطالعه میزان ناتوانی در مبتلایان به "ام اس" پرداختند. آنها اطلاعات فردی, بالینی و وضعیت سلامت 2156 نفر را که در سنین زیر و بالای 65 سال بودند با هم مقایسه کردند. انها به بررسی تاثیر سن فرد در موقع تشخیص بیماری و مدت بیماری بر روی میزان ناتوانی افراد پرداختند. نتایج نشان داد که درصد بیشتری از بیماران سالمند به تنهائی زندگی می کردند, درامد کمتری داشتند و ناتوانی شدیدی دچار شده بودند, به طوری که 85 درصدشان برای فعالیت روزمره نیاز به کمک داشتند, 40درصدشان مجبور شده بودند خدمتکار بگیرند, تقریبا همه بیمه بودند و دسترسی انان به خدمات پزشکی خوب بود. همچنین درک خوب و مثبتی از وضعیت سلامت و کیفیت زندگی شان داشتند. مدت بیماری مهمترین عاملی بود که بر میزان ناتوانی آنان تاثیر داشت. هر چه مدت بیماری بیشتر بود احساس ناتوانی بیشتر می شد. همچنین هر چه سن فعلی افراد و سن افراد در موقع تشخیص بالاتر بود میزان ناتوانی شان بیشتر بود(13). - پاراهیبا (2005) به بررسی میزان ناتوانی های زنان سالمند در برزیل پرداخت تا رابطه ان را با مشخصات اجتماعی و اقتصادی انها تعیین کند. او در این مطالعه به مرور اطلاعات منتشره توسط مرکز تحقیقات ملی برزیل در سال 1998 پرداخت در این مطالعه اطلاعات مربوط به 86168 نفر بررسی شد و نتایج نشان داد که میزان ناتوانی متوسط خفیف و شدید در میان زنان بیشتر بود و با سن زیاد می شد. عواملی مثل سن, جنس, سطح سواد پائین و درامد کم با میزان ناتوانی ارتباط داشت همچنین میزان ناتوانی در مناطق روستائی کمتر بود(21). - ویلکاکس و همکاران (1996) به بررسی میزان ابراز ناتوانی در سالمندان که دچار یک حادثه یا واقعه مهم پزشکی شده بودند پرداختند. انها طی یک مطالعه اینده نگر بر روی 254 سالمند که دچار سکته مغزی و قلبی و شکستگی ران شده بودند پرداختند. انها از مصاحبه برای جمع اوری اطلاعات استفاده کردند. مصاحبه ها 6 هفته تا 6 ماه بعد از ترخیص بیماران انجام شد. نتایج نشان داد که ادراک افراد از سلامتی شان خیلی تحت تاثیر قرار نگرفته بود. میزان درک افراد از سلامتی شان در هفته ششم بعد تاثیر زیادی بر درک انها در ماه ششم داشت. این مطالعه نشان می دهد که درک افراد از میزان بهبودی شان بر روی احساس ناتوانی شان تاثیر می گذارد. همچنین میزان درک افراد از وضعیت سلامتی شان در هفته ششم عامل مهمی بود که به میزان فعالیت فیزیکی انها هم تاثیر می گذاشت(17). - ملزر و همکاران (1999) در یک مطالعه طولی به بررسی آسیبهای شناختی و ناتوانیهای جسمانی در افراد سالمند ناتوان در انگلیس پرداختند. افراد بر اساس وابستگی, دریافت مراقبت, ویژگیهای دموگرافیک و اجتماعی که از طرف سازمانهای حمایت سلامتی و رفاه و خیریه حمایت می شدند تقسیم شدند. در این بررسی از مصاحبه در طی 2 سال برای تائید فرضیات استفاده شد و یافته ها از 10377 نفر افراد ناتوان استخراج شد که در سنین 65 سال و بالاتر در کمبریج, نیوکاسل, ناتینگهام و آکسفورد جمع آوری شد 11 درصد از مردها و 19درصد از زنهای 65 سال و بالاتر از کل 3/1 میلیون ناتوان بودند. بیش از 80 درصد از افراد ناتوان سالمند نیاز به کمک در حداقل نیازهای روزانه داشتند. بیش از یک سوم افراد با محدودیت در انجام فعالیتهای روزانه در زندگی خصوصی مواجه بودند . تماما یا بخشی از آنها نیاز به خدمات رسمی برای کمک داشتند. 63 درصد از افراد ناتوان سالمند در طی مدت دو سال پیگیری از بیمارستان استفاده کردند. 43 درصد در بیمارستان بستری بودندو53 در صد با آسیبهای شناختی و محدودیت در انجام فعالیتهای روزانه در موسسات زندگی می کردند. نتیجه این بررسی این بود که خیلی از افراد سالمند با آسیبهای شناختی نیاز به مراقبتهای طولانی مدت داشتند. بیشتر آنهایی که ناتوان و سالمند بودند و در خارج از موسسات زندگی می کردند دریافت کننده مراقبت های غیر رسمی و خدمات رسمی بودند.افراد ناتوان سالمند که از بیمارستان زیاد استفاده می کردند نیاز به مراقبتهای طولانی مدت بیشتری داشتند.(4) - آلاین و همکاران(1997) به بررسی میزان ناتوانی و بیماری در سالمندان بالای 60 سال زیمباوه پرداختند. انها طی یک مطالعه مقطعی 278 نفر سالمند بالای 60 سال را که در خانه زندگی می کردند بررسی کردند. داده ها توسط مصاحبه جمع اوری شد و نتایج نشان داد که کمتر از 4درصد افراد در فعالیت های شخصی روزمره شان مشکل داشتند. 30 درصد افراد در فعالیت های ابزاری مشکل داشتند. 4 درصد مشکل بینائی داشتند با این وجود بیشتر افراد به لحاظ مالی همچنان خودکفا بودند و 60 درصدشان هنوز کار می کردند ولی با افزایش سن میزان منابع در اختیار انها کمتر می شد, در عین حال سازمان های رفاه اجتماعی کمک ناچیزی به انها می کردند با
روش پژوهش(جامعه، محیط پژوهشی،حجم نمونه و چگونگی تعیین،...)نوع‌ پژوهش‌: پژوهش به صورت بررسی تحلیلی مقطعی(Cross sectional) انجام شد. جامعه‌ پژوهشی‌: جامعه پژوهش را در این تحقیق سالمندان شهر کاشان تشکیل داده است. واحد پژوهشی‌ و مشخصات‌ آن‌: نمونه پژوهش را در این مطالعه سالمندان 65 سال و بالاتر تشکیل داد. به این منظور تعدادی از سالمندان از جامعه به صورت تصادفی و مطابق با آنچه در چگونگی انتخاب نمونه آمده است انتخاب شدند. سایر مشخصات واحد های پژوهش عبارت بود از: 1- ساکن کاشان باشد, 2- تمایل به شرکت در تحقیق داشته باشند 2- توانائی پاسخ دهی به پرسشنامه را داشته باشد 3- بر اساس اظهار خود, تشخیص پزشکی آلزایمر نداشته باشد. محیط‌ پژوهشی‌: شهر کاشان حجم‌ نمونه‌ و چگونگی‌ تعیین‌ آن‌: با توجه به نتایج مقاله melzer که 30 درصد از سالمندان مبتلا به ناتوانی بوده اند(4) و با توجه به فرمول حجم نمونه ( ) در حدود 336 نفر پیش بینی شد که جهت اطمینان بیشتر 350 نفر نمونه گرفته شد. چگونگی‌ انتخاب‌ نمونه‌: برای انتخاب نمونه از روش چند مرحله ای استفاده شد. به این ترتیب که شهر را با توجه به جمعیت, بر روی نقشه به چند قسمت تقسیم شد و سپس (با توجه به تعداد نمونه لازم) از هر قسمت چند محله انتخاب و سپس از هر محله 1 تا2 کوچه ا نتخاب و به ساکنین خانه های این کوچه ها مراجعه شد و در صورت داشتن سالمند و رضایت برای شرکت در تحقیق, پرسشنامه برای آنها تکمیل شد تا حجم نمونه به حد کفایت برسد.
روش جمع آوری اطلاعاتروش‌ جمع‌آوری‌ اطلاعات‌: پژوهشگر به هر یک از واحدهای پژوهش مراجعه و پرسشنامه برای افراد با سواد توسط خود فرد تکمیل شد برای افراد بی سواد محقق سوالات را خوانده و پاسخ افراد را در پرسشنامه وارد می کرد. نمونه‌ پرسشنامه‌ در انتهای گزارش موجود ضمیمه شده است روش‌ توصیف‌ و تحلیل‌ اطلاعات‌: پرسشنامه حاضر پرسشنامه استاندارد شده سازمان بهداشت جهانی برای بررسی ناتوانی در سالمندان است. پرسشنامه اصلی توسط دو نفر بطور مستقل ترجمه شده و با یکدیگر مقایسه شده است که مطابقت کامل داشت. سپس پرسشنامه طی دو نوبت به فاصله یک هفته بر روی 10 سالمند امتحان شده که مطابقت 97 درصد در پاسخهای دو نوبت وجود داشت. این پرسشنامه دارای48 سوال است که از این تعداد7 سوال راجع به اطلاعات دموگرافیک و 41 سوال برای بررسی میزان ناتوانی است که 35 سوال (در ابعاد درک و برقراری ارتباط، راه رفتن در اطراف، مراقبت از خود، تعامل با مردم، فعالیتهای زندگی، خود اشتغالی، و شرکت در فعالیت های اجتماعی) به صورت likert 5 نمره ای (به هیچ وجه=4, خفیف=3, متوسط=2, شدید=1, اصلا نتوانسته ام=0), یک سوال بصورت عالی, خوب, متوسط, بد, خیلی بد (برای ارزیابی درک فرد از سلامت کلی خود), و چهار سوال بصورت نوشتاری طراحی شده که در آنها پاسخگو تعداد روزهایی را که مشکل داشته است بصورت عددی ثبت می کند. در نهایت هر فرد می توانست نمره ای بین 0 تا144 بگیرد. پژوهشگر امتیاز بین0 تا 36 را ناتوانی شدید و 37 تا 72 را ناتوانی متوسط و 73 تا 108 را ناتوانی کم و 109 تا 144 را ناتوانی خیلی کم تقسیم بندی کرده است (تعداد سوالات هر بعد و دامنه امتیازات ممکن آن در زیر نویس آمده است). برای بررسی میزان ناتوانی با خصوصیات فردی سالمندان هم از آمار تحلیلیt و و تحلیل واریانس استفاده شده است. نتیجه4 سوال آخر را با استفاده از میانگین و انحراف معیار توصیف شده است.
دانستنیهای پژوهش( چارچوب پنداشتی)دانستنیهای پژوهش هدف این فصل مروری بر ادبیات و شواهد موجود در زمینه ناتوانی در سالمندی و تاثیر روند سالمندی بر توسعه ناتوانی و نیز عوامل خطر ناتوانی در سالمندی است. دیدگاههای مختلف مانند تغییرات روانشناسانه که فرد را مستعد ناتوانی می کند، عوامل ژنتیک، تفاوتهای جنسی، متغیرهای رفتاری موثر بر محدودیت عملکردها و ناتوانی و نیز عوامل محیطی و اجتماعی موثر بر این فرایند مورد بررسی قرار می گیرند. سالمندی و تغییر در توانایی عملی: سالمندی فرایند پویایی است که با تغییرات مختلفی در ابعاد زیستی و روانی و نیز در توانایی انجام فعالیتها همراه است. این فرایند همراه با افزایش تعداد سالمندان و تغییر بافت جمعیتی به سمت جمعیت سالمند، هم خود فرد سالمند و هم برنامه ریزان سلامت را با نگرانی هایی مواجه می کند. نگرانی فرد سالمند متوجه کاهش توانایی های شناختی و جسمی خود است. اما نگرانی اجتماع متوجه پیامدهای اقتصادی سالمند شدن جامعه، افزایش تقاضای خدمات سلامت، و رشد نیاز به کمک در اثر ناتوانی است. مجموعه این نگرانی ها محققان رشته سالمندی، پزشکان و متولیان سلامت عمومی را متوجه ضرورت برای تلاش در جهت بالا بردن امید به زندگی فعال (یعنی سالهای بدون محدودیت در فعالیتها در اثر ناتوانی) نموده است (22). در دهه های اخیر مطالعات متعددی در زمینه ناتوانی در سالمندان انجام شده است (23، 24، 25، 26، 27، 28، 29، 30، 31، 32، 33، 34، 35، 36، 37). اگرچه این مطالعات به دلایل مختلفی مانند تفاوت در طراحی، ابزارهای بررسی، جمعیت مورد بررسی، و دوره های پیگیری قابل مقایسه نیستند، اما در مجموع نشان می دهند که: 1- نسبت زیادی از سالمندان، توانایی عملی خوبی را تا چندین سال حفظ می کنند. 2- بسیاری از سالمندان طی پیگیری های دوره ای یک روند کاهش عملکرد را نشان می دهند. 3- ناتوانی نسبت قابل ملاحظه ای از سالمندان در طول زمان کاهش می یابد (22). ناتوانی چیست؟ الگوهای مفهومی مختلف: مفهوم ناتوانی ممکن است در وحله اوّل روشن بنظر برسد. با وجود این، این مفهوم تا مدتها مورد مناقشه بوده است. ارائه تعریف مورد اتفاقی از ناتوانی مشکل است زیرا یک مفهوم چند بعدی بوده و دارای ابعاد عینی و ذهنی است. اگر به ناتوانی به عنوان بیماری یا نقص نگاه شود، در واقع ناتوانی یک مشکل مربوط به جسم یا ذهن فرد است و اگر به آن از منظر یک سازه اجتماعی نگریسته شود ناتوانی می تواند زیانهای اجتماعی-اقتصادی، فرهنگی و سیاسی داشته باشد که از کنار گذاشته شدن فرد نشأت می گیرد. افراد ناتوان، گروه های حمایت کننده، گروه پزشکی، و جامعه هر یک دیدگاه های متفاوتی به ناتوانی دارند. معنای ناتوانی نیز در طی سالها و به واسطه این دیدگاه های متفاوت، متحول شده و مدلهای اخلاقی، طبی، اجتماعی و نیز دیدگاه حقوق بشری نسبت به آن ایجاد شده است (38). در این بخش برخی از این الگوها و دیدگاه های موجود در این زمینه مورد بررسی قرار می گیرد. هریک از این دیدگاه ها اثراتی را بر تعریف ناتوانی و برنامه های طرح ریزی شده برای آن داشته اند الگوی طبی: الگوی طبی با عناوین دیگری همانند راه اصلی و دیدگاه مبتنی بر وجود نقص نیز شناخته می شود. این دیدگاه ناتوانی را به عنوان یک مشکل سلامتی یا یک حالت غیر طبیعی تلقی می کند که جسم یا ذهن فرد را تحت تاثیر قرار داده است. این دیدگاه در پزشکی غالب است و ناتوانی را به عنوان یک بیماری، ناخوشی، نقص و تراژدی فردی تلقی می کند. فرض این الگو بر آن است که ناتوانی یک ویژگی درونی افراد ناتوان است. به همین دلیل نیز در عمل در پی ترمیم اختلالات و نقایص فرد برآمده و عمدتاً بر مشکلات شخصی فرد متمرکز می شود. بنابراین، ناتوانی ها عبارتند از کوری، کری و حالات مختلفی که ممکن است در آنها مشکلاتی در راه رفتن، تکلم یا انجام اعمال دیگر ایجاد شده باشد. بیماریهای ذهنی مانند سندرم داون نیز در این زمره قرار می گیرند. بر اساس این الگو بیماری یا پاتولوژی عبارت است از هرگونه اختلال بیوشیمیایی و فیزیولوژیک که قابل تشخیص بوده و به عنوان بیماری، آسیب، یا بیماری مادرزادی یا تکاملی شناخته شود. تشخیص بیماری معمولا بر اساس علائم و نشانه ها انجام می شود. بر این اساس، پاتولوژی در اثر بیماری یا کاهش های فیزیولوژیک و زیست شناختی مربوط به سن ایجاد می شود. عیوب یا نقایص نیز اختلالات عملکردی و اختلالات ساختاری در سیستم های بدن را شامل می شوند و در معاینات پزشکی، تستهای آزمایشگاهی و شرح حال بیمار قابل تشخیص هستند. محدودیت عملکرد نیز محدودیت هایی هستند که در انجام اعمال پایه جسمی و ذهنی روزمره زندگی فرد ایجاد می شوند و کارهای هدفمند فرد را با مشکل مواجه می کنند. ناتوانی نیز عبارت است از تجربه هرگونه مشکل در انجام دادن فعالیتها در هر حیطه از
بیان مسئله (مقدمه، سابقه علمی و هدف تحقیق)بیان‌ مسأله‌: ناتوانی عملی سالمندان را بصورت اختلال در فعالیتهای روزانه (1) یا نیاز به کمک در لااقل یکی از فعالیتهای روزمره زندگی تعریف کرده اند (2). این اختلال باعث وابستگی فرد سالمند و نیازمندی او به حمایتهای روزافزون مراقبتی می شود(3). سالمندی چهارمین دوره زندگی و یکی از مراحل طبیعی زندگی انسان است که در فرایند افزایش سن به وجود می اید(4). منابع مختلف, افراد بالای 65-60 سالگی را سالمند تعریف کرده اند(5). تحقیقات مختلف نشان می دهند که جمعیت جهان در حال سالمند شدن است به گونه ای که پیش بینی می شود که تعداد سالمندان جهان از 600 میلیون نفر در سال 2003 به حدود دو برابر در سال 2025 و به بیش از 2 بیلیون فرد در سال 2050 برسد. این میزان در کشورهای مختلف متفاوت است به طور مثال میزان سالمندان در سوئد 18درصد و در کانادا 11درصد است (6). براساس گزارش وزیر بهداشت و درمان در سال 1383 جمعیت سالمندان ایران در حدود 6 درصد بوده و پیش بینی شده است که این میزان در سال 1404 به حدود 12 درصد برسد (7). کشورهای درحال توسعه آسیایی سریعتر از سایر کشورهای جهان درحال پیر شدن بوده (2) و بر اساس یک گزارش, پیش بینی میشود که در سال 2050 یک سوم جمعیت ایران را سالمندان تشکیل دهند (8). در طی فرایند سالمندی, سیستم های مختلف بدن تحلیل رفته و اختلالاتی که در سیستم های حرکتی, حسی-عصبی, قلبی-عروقی, کلیوی و تنفسی به وجود می اید عملا توانائی های سالمندان را کاهش می دهد. این دوره با افزایش ناتوانی و کاهش استقلال و در نتیجه با افزایش وابستگی سالمندان به دیگران همراه است(4 , 9و 10). بعلاوه, این ناتوانی ها هزینه های مراقبت و فشار اقتصادی وارد بر سیستم بهداشتی درمانی را افزایش داده و کیفیت و شیوه زندگی سالمندان و خانواده های انها را نیز تحت تاثیر منفی قرار می دهند (4, 9). هزینه های ناشی از ناتوانی های سالمندان بیش از 6/3 درصد از در امد ناخالص ملی انگلستان را به خود اختصاص می دهد و پیش بینی می شود که این میزان تا سال 2030 به حدود 11 درصد افزایش یابد(11, 12). ناتوانی های ایجاد شده در سالمندان ابعاد مختلف زندگی انها را تحت تاثیر قرار می دهد به گونه ای که یک سوم سالمندان مورد مطالعه ملزر (1999) دچار ناتوانی های شناختی بودند و بیش از 60 درصد انها نیز به کمک هائی در انجام فعالیت های زندگی روزمره نیاز داشتند. همچنین ناتوانی های مختلفی مانند ناتوانی در نظافت, ناتوانی های حرکتی, ناتوانی در بلند کردن اجسام, ناتوانی در خرید و حمل ونقل ازجمله رایج ترین مشکلات سالمندان گزارش شده اند (4). مطالعه انجام شده توسط میندن (2004) نیز نشان داد که این ناتوانی ها سطح درامد سالمندان را کاهش داده و نیاز انها را به کمک در زندگی روزمره بالا برده است به گونه ای که 85 درصد سالمندان مورد مطالعه او به کمک در فعالیت های روزمره و 40 درصد به کمک در فعالیت های خانه داری نیاز داشتند (13). مطالعات نشان می دهد که میزان ناتوانی در کشورها و سیستمهای اجتماعی مختلف متفاوت است, بطور مثال, یک مطالعه در باره شیوع ناتوانی در سالمندان مصری و تونسی نشان داد که شیوع محدودیت عملکرد جسمی در سالمندان مصری, در مردان 71% و در زنان 88 درصد بوده در حالی که همین محدودیتها برای مردان و زنان تونسی به ترتیب 50 و 76 درصد بوده است. همچنین در حالی که همین مطالعه محدودیت در اعمال روزانه را برای مردان و زنان مصری 22 و 28 درصد گزارش نموده است این محدودیت برای تونسیها به ترتیب 32 و 46 درصد بوده است (14). در حالی که برخی از مطالعات از افزایش روند سالمندی و ناتوانی های ناشی از آن در کشورهای در حال توسعه حکایت می کنند مطالعات دیگر از روند نزولی ناتوانی ها در کشورهای غربی گزارش می دهند. به عنوان نمونه مطالعه مانتون و همکاران (1997) نشان می دهد که شیوع ناتوانی در سالمندان امریکا ازحدود 25درصد در سال 1982 به 21 درصد در سال 1994 رسیده است(15). برخی از محققان نیز تفاوت در گزارش میزان ناتوانی را به اختلاف در ابزارهای سنجش مربوط دانسته اند. به عنوان مثال در مطالعه گیل و گابور, 22% از افراد بر اساس یک ابزار ناتوانی داشتند در حالی که به ترتیب 30 و 39% از این عده بر اساس دو ابزار دیگر ناتوان محسوب نمی شدند (16). بیماری های سالمندان مانند ابتلای انها به سکته های قلبی و مغزی, شکستگی ها, آرتریت, بیماری قلبی, مشکلات حرکتی و بستری شدن در بیمارستان, از دلایل عمده تشدید ناتوانی ها در سالمندان هستند (17و 3) .گزارشات دیگر نیز نشان می دهند که علل و میزان ناتوانی در سنین مختلف و نیز در دو جنس متفاوتند (18, 14). بطور مثال در یک مطالعه مشخص شد که سن, جنس, سطح سواد پائین و درامد کم با میزان ناتوانی ارتباط دارد (21). بر اساس برخی گزارشات نیز, میزان احساس
بحث و نتیجه گیری
پیشنهادات
روش اجرای طرح ( به طور کامل ذکر شود)
معیارهای ورود و خروج مطالعه
WorkPlace
روش تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی آماری
مشکلات اجرایی در انجام طرح و روش حل مشکلات

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
8508.doc1390/02/14 دانلود
DR ADIB.pdf1390/02/14 دانلود